2026 செப்டம்பர் 17ஆம் திகதி பண்டாரநாயக்க சர்வதேச மாநாட்டு மண்டபத்தில் நடைபெற்ற, FATF இன் இலங்கை பற்றிய மதிப்பீட்டிற்குரிய சிவில் சமூக அமைப்புகளின் (CSO) நிழல் அறிக்கையை (Shadow report) வெளியிடும் நிகழ்வில் கலாநிதி சஞ்சன ஹத்தொடுவ வழங்கிய உரையின் தமிழாக்கம்.
ஆங்கிலத் தத்துவஞானி ஜெரமி பெந்தாம் (Jeremy Bentham) தான் ஒரு நரகத்தை வடிவமைப்பதாக நினைக்கவில்லை. அவர் பானாப்டிகனை (panopticon- அனைத்துப் பக்கங்களையும் கண்காணிக்கும் கட்டமைப்பு) ஒரு மனிதாபிமான சீர்திருத்தமாகவே முன்வைத்தார். ஒவ்வொரு கைதியும் தெரியும் வகையில் ஒளியூட்டப்பட்ட ஒரு வட்டவடிவ சிறைச்சாலை, ஆனால் மைய கோபுரத்தில் இருக்கும் காவலாளி தன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாரா என்பதை எந்தக் கைதியாலும் அறிய முடியாது. இது மாற்றியமைத்த சித்திரவதை நிறைந்த இருட்டறைகளை விட, மேற்பார்வையை மறுவாழ்வுக்கான ஒரு பாதையாகக் கொண்ட, சிறந்த முறை என்று அவர் வாதிட்டார்.
சித்திரவதைகள் நிறைந்த பாதாளச் சிறைகளை விட, மேற்பார்வையின் மூலம் மறுவாழ்வு அளிக்கும் இந்த முறை மேலானது என்று அவர் வாதிட்டார். ஆனால், பிரெஞ்ச் தத்துவஞானி பூக்கோ, பெந்தாமால் பார்க்க முடியாத ஒன்றைக் கண்டார். அதிகாரம் என்பது பகிரங்கமாகத் தண்டனை வழங்குவதிலிருந்து, மனிதர்கள் தங்களையும் மற்றவர்களையும் சுய கண்காணிப்பு செய்யும் அமைதியான, தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு ஒழுக்கத்திற்கு மாறியிருப்பதை அவர் கண்டார்.
இங்கு பௌதீக ரீதியான சிறைச்சாலைகளும் இருக்கின்றன. டிஜிட்டல் கண்காணிப்பு மையங்களும் இருக்கின்றன. இலங்கை இவை இரண்டிலும் ஒரு நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. இலங்கையின் டிஜிட்டல் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களும் அதிகாரிகளும் தாங்கள் சீர்திருத்தவாதிகள் என்று நம்புகிறார்கள். அவர்களில் பலர் நேர்மையானவர்கள். அதனால்தான் அவர்கள் செய்வதை விமர்சிப்பது கடினமாகவும், அதே நேரத்தில் மிகவும் அவசியமாகவும் இருக்கிறது. நாம் பெந்தாமின் சிறையைக் கட்டவில்லை. பரவலான, கவர்ச்சியற்ற, மிகவும் நீடித்த மற்றும் அதிக வன்முறையை உருவாக்கக்கூடிய ஒன்றை நாம் ஒருங்கிணைக்கிறோம். 24/7 உங்களைக் கண்காணிக்கும், நீங்கள் எங்கு வாழ்கிறீர்கள், எதைப் பெறுகிறீர்கள், எதைப் பிரசுரிக்கிறீர்கள், உங்களின் பணம் எங்கிருந்து வருகிறது, எந்த வீதிகளில் பயணிக்கிறீர்கள், எங்கு பொருட்கள் வாங்குகிறீர்கள், உரையாடல்களுக்கு எந்த செயலிகளைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள், ஆன்லைன் மற்றும் ஆப்லைனில் யாருடன் பழகுகிறீர்கள் என்பதைத் தெரிந்து வைத்துள்ள ஒரு அரசை நாம் உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
2023 முதல், நாட்டின் குடிமக்கள் மற்றும் அமைப்புகள் என்ன பேசலாம், பிரசுரிக்கலாம், நிதியளிக்கலாம் மற்றும் ஒருங்கிணைக்கலாம் என்பதை நேரடியாகப் பாதிக்கும் பல சட்டங்களை இலங்கை இயற்றியுள்ளது, சுற்றறிக்கையாக வெளியிட்டுள்ளது அல்லது சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. ஒன்லைன் பாதுகாப்புச் சட்டம் (Online Safety Act) இன்னமும் திரும்பப் பெறப்படாமலும் திருத்தப்படாமலும் உள்ளது. ஊழல் எதிர்ப்புச் சட்டம், குற்றச் செயல்களின் வரும்படிகள் சட்டம், பயங்கரவாதத்திலிருந்து அரசைக் பாதுகாப்பதற்கான சட்டமூலம் ஆகியவை அவற்றுள் அடங்கும். விக்கிரமசிங்க நிர்வாகத்தால் உருவாக்கப்பட்ட, எதிர்க்கட்சியில் இருந்தபோது இந்த வகைச் சட்டங்களை எதிர்த்த தற்போதைய அரசாங்கத்தால் முன்னெடுத்துச் செல்லப்படும் அரசசார்பற்ற நிறுவனங்களின் (NGO) பதிவு மற்றும் மேற்பார்வை சட்டமூலம், 2023 சைபர் பாதுகாப்பு சட்டமூலம் போன்றனவும் உள்ளடங்கும்.
இவை அனைத்தின் பின்னணியில், தனித்துவமான டிஜிட்டல் அடையாளம், மத்திய மக்கள் தொகைப் பதிவேடு, தேசிய தரவு பரிமாற்றம், மேம்படுத்தப்பட்ட அரசாங்க கிளவுட், டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனைகள், பொதுச் சேவைகளுக்கான ஒற்றை செயலி ஆகியவற்றை உருவாக்கும் ஒரு அரசாங்கம் உள்ளது, இதனுடன் உரிமைகளுக்கு சொற்பமான அல்லது எந்த கவனமும் தராத தேசிய AI மூலோபாயம், மற்றும் இறையாண்மை கிளவுட் வரைவு மூலோபாயமும் (Sovereign cloud strategy) இணைந்துள்ளது.
ஒவ்வொரு சட்டக் கருவியும் நியாயப்படுத்தக்கூடிய தலைப்பின் கீழ் வருகிறது, மேலும் அவை நன்மை பயக்கும், அவசரமான, அவசியமான அல்லது பாதுகாப்பானது எனக் காட்டப்படுகின்றன. ஒன்லைன் பாதுகாப்பு, ஊழல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள், திருடப்பட்ட சொத்துக்களை மீட்பது, பயங்கரவாத எதிர்ப்பு, சைபர் பாதுகாப்பு, திறமையான சேவைகள் மற்றும் வளர்ச்சிக்கான AI ஆகியவற்றை ஒரு வளமான மற்றும் அமைதியான இலங்கைக்கு அவசியமானவை அல்ல என நிராகரிப்பது கடினம். ஆனால், அவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக கலந்தாய்வுக்கோ அல்லது விமர்சனத்திற்கோ உட்படுத்த வேண்டியவை. இருப்பினும், அவை ஒன்றாகச் சேரும்போது முற்றிலும் வேறொன்றாக மாறுகின்றன. நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறையை ஒழிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்த போதிலும் அரசாங்கம் காட்டும் மந்தப்போக்கைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்தச் சட்டங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து கட்டுப்பாடற்ற நிறைவேற்று அதிகாரத்தின் நீட்சியாக மாறக்கூடிய அபாயமே மிகப்பெரிய ஆபத்தாகும்.
எதிர்காலத்தில் ஒரு அரசசார்பற்ற நிறுவனத்தை முடக்குவதற்கு முழுமையான சர்வாதிகாரச் சட்டம் தேவைப்படாது. நீங்கள் யார் என்பதற்கான ஒரு வரைபடம், நீங்கள் பகிரங்கமாகச் சொல்வதை எதிர்ப்பதற்கான வழி, உங்கள் பணம், உங்கள் தொடர்புகள் மற்றும் சாதனங்களுக்குள் (Devices) நுழைவதற்கான பாதை மற்றும் ஒரு நிறுவனம் அறிந்துகொள்வதை மற்றொரு நிறுவனத்துடன் தடையின்றி, இரகசியமாகப் பகிர்ந்து கொள்ளக்கூடிய கட்டமைப்பு மட்டுமே அதற்குத் தேவை. அரசசார்பற்ற நிறுவனப் பதிவு சட்டமூலம் அதற்கான அனுமதியை வழங்குகிறது. OSA கருத்துச் சுதந்திரத்தையும் அடையாளத்தையும் அடக்குகிறது. ஊழல் எதிர்ப்பு மற்றும் குற்றச் செயல்களின் வரும்படிகள் சட்டம் உங்களது நிதி மற்றும் Devices பதிவுகளை உங்களுக்குத் தெரியாமலேயே அணுக வழிசெய்கிறது. 2023 சைபர் பாதுகாப்பு சட்டமூலம் தொழில்நுட்ப அணுகல் பாதையை உருவாக்குகிறது. PSTA தற்போதைய PTAவை விட மோசமானதாக மாறும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளது. இவை அனைத்திற்கும் இடையிலான இணைப்புத் திசுவாக டிஜிட்டல் மயமாக்கல் உள்ளது.
இவற்றை ஒவ்வொன்றாக மட்டும் படிப்பது அரசின் மூலோபாயத்துக்கு பலியாவதாகும். சிவில் சமூகம் சோர்வடைந்துள்ளது, மேலும் சட்டத்தின் கட்டமைப்பு உருவாகும்போது, குறிப்பிட்ட நேரத்தில் எது உரக்கச் சத்தமிடுகிறதோ அதில் கவனம் செலுத்துகிறது. ஒன்றாக எடுத்துப் பார்க்கும்போது, இந்தச் சட்டங்கள் தனித்தனியாக இருப்பதை விட உரிமைகள், நிவாரணம் மற்றும் பிரதிநிதித்துவத்திற்கு மிகவும் தீவிரமான அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகின்றன. ஐக்கிய நாடுகள் சபை உட்பட எந்தவொரு இருதரப்பு அல்லது பலதரப்பு அமைப்பாலும் உரிமைகளின் அடிப்படையில் இந்த விடயத்தை பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டதை நான் இன்னும் காணவில்லை.
இந்த ஆண்டின் ஆகஸ்ட் மாதம், கூட்டாட்சி, அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் நிலம் குறித்து கருத்துக்களை பகிர்ந்தமைக்காக, யாரோ ஒரு தனிநபரின் புகாரின் பேரில் எம்.பி. சாணக்கியன் இராசமாணிக்கத்திடம் பொலிஸார் நான்கு மணி நேரம் விசாரணை நடத்தியதைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள். ட்விட்டரில் அம்பிகா சற்குணநாதன் ஒரு அடிப்படை கேள்வியைக் கேட்டார். எந்தச் சட்டத்தின் கீழ் பொலிஸார் அந்த முறைப்பாடை ஏற்று அழைப்பாணையை அனுப்பினார்கள் என்று? அவரது கேள்வி, ஒரு தணிக்கை மற்றும் இனவெறி கட்டமைப்பு எவ்வாறு டிஜிட்டல் உரையாடல்களுக்கு விரைவாகவும் எளிதாகவும் விரிவடையும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
அரசு கட்டுப்பாட்டிலான AI அமைப்புகள், மிகப்பெரிய தரவுக் களஞ்சியங்களை அணுகும் அண்மைக் காலத்தில், இதே முறைப்பாட்டை கற்பனை செய்து பாருங்கள். ஒரு அமைப்பு சிங்களம், தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் பேச்சை எழுத்துருவாக்கம் செய்கிறது, மொழிபெயர்க்கிறது, வகைப்படுத்துகிறது, பதிவுகள் முழுவதும் பெயர்களை இணைக்கிறது, தொடர்புடையவர்களை குழுவாக்குகிறது, ஒரு நிறுவனத்தை அபாயகரமானது என தரவரிசைப்படுத்துகிறது, தனிநபர்களை சந்தேகத்திற்குரியவர்கள் என்று குறியிடுகிறது, மேலும் எந்த நிறுவனமும் என்றென்றும் வினவவும், கட்டியெழுப்பவும், செயல்படவும் அந்த முடிவை அப்படியே விட்டுவிடுகிறது. அரசு முழுவதும் பதிவாகும் பதிவுகள் மூலம் ஒரு விபரீதம் கொடூரமாக மாறக்கூடிய அபாயம் உள்ளது.
இலங்கையின் டிஜிட்டல் மயமாக்கலில் AI, சந்தேகத்தைச் செயலாக்குவதை மலிவானதாகவும், அளவிடுவதை எளிதாகவும் மாற்றுகிறது. இது பல மொழிகளில் அரசாங்கத்தின் விமர்சகர்களைக் கண்டறியலாம், உறவுகளை வரைபடமாக்கலாம், NGOக்களுக்கு எதிராக செயற்கையான முறைப்பாடுகளைப் பொழியலாம், பயத்தைத் தூண்டுவதற்கு பிரச்சாரத்தை வடிவமைக்கலாம், மேலும் மக்கள் தணிக்கை செய்யவோ அல்லது சரிசெய்யவோ முடியாத பாகுபாடான வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள், காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள், ஊடகவியலாளர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், பாலியல் சிறுபான்மையினர் (Queer people), தகவல்களைக் வைத்துள்ள பெண்கள் மற்றும் கொழும்புக்கு வெளியே தமிழில் பணியாற்றும் அமைப்புகள் இந்த அச்சுறுத்தல்களைச் சமமாக எதிர்கொள்ள மாட்டார்கள். கட்டமைக்கப்பட்ட இனவெறியால் வரையறுக்கப்பட்ட நமது நிறுவனங்கள் சந்தேகத்தை ஒருபோதும் சமமாகப் பகிர்ந்தளித்ததில்லை. மேலும், அதே நிறுவனங்களால் வடிவமைக்கப்பட்டு இயக்கப்படும் டிஜிட்டல் மயமாக்கல் மாயாஜாலமாக உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் என்று நம்புவது முட்டாள்தனம்.
இது என்னை 2024 ஏப்ரல் மாதத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. தொழில்நுட்ப அமைச்சு UNDP ஆதரவுடனான AI வெள்ளை அறிக்கையை ஏப்ரல் 19 அன்று வெளியிட்டது. அதே மாதம் ஏப்ரல் 26 அன்று பொது மக்களின் கருத்துக்களை முடித்துக் கொண்டது, ஒரு முக்கியமான தேசிய முன்மொழிவுக்கு பதிலளிக்க ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே ஐந்து வேலை நாட்களை வழங்கியது. அந்த வரைவில் AIஆல் இயங்கும் கண்காணிப்பு மற்றும் அடக்குமுறை பற்றியோ, பாகுபாடு மற்றும் அதை ஆழப்படுத்தும் அல்காரிதம் சார்பு பற்றியோ அல்லது இந்த அமைப்புகள் தோல்வியடையும் போது பொறுப்புக்கூறல் பற்றியோ எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. எந்தவொரு NGO அல்லது CSOவும் ஒரு விமர்சனத்தைக் கூட சமர்ப்பிக்கவில்லை. நான் அதை ஒரு போலித்தனமான கலந்தாய்வு என்று அழைத்தேன், அந்த முடிவை மாற்றுவதற்கு எனக்கு எந்த காரணமும் காணப்படவில்லை.
அரசாங்கத்தின் பிந்தைய மூலோபாய ஆவணங்கள் உரிமைகள், நெறிமுறைகள் மற்றும் பொறுப்புள்ள AI இன் விளக்கத்தை மேம்படுத்தியுள்ளன. ஆனால், சொற்களஞ்சியம் என்பது தவறான நடைமுறைகள் அல்லது சுரண்டல் கொள்கைகளுக்கு எதிரான தடுப்பூசி அல்ல. அர்த்தமுள்ள, உரிமை அடிப்படையிலான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் அரசு என்ன சேகரிக்கலாம், அதை யார் வினவலாம், ஒரு நபர் மறுக்க முடியுமா, ஒரு நிதியளிப்பாளர் எப்போது பணம் செலுத்துவதை நிறுத்த வேண்டும் என்பதை என்பதை மாற்றியமைப்பதாகும். அதைவிடக் குறைவான எதுவும் மலிவான நாடகமே.
ஜூலை 1983இல், கொழும்பில் வாக்காளர் பதிவுப் பட்டியலுடன் நிர்வாகம், இராணுவம் மற்றும் பொலிஸாரின் உதவியுடன் கும்பல் சென்று தமிழர்களின் வீடுகள், கடைகள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளைத் தெருத் தெருவாக அடையாளம் கண்டபோது, அந்த அமைதியின் விலை வெறும் அனுமானம் அல்ல என்பது நிரூபணமானது. தமிழர்களை வேட்டையாட, சித்திரவதை செய்ய, கொல்லப் பயன்பட்ட நிர்வாகக் கருவியை இன்று நினைவுகூர்வது அவசியம். தொடர்பில்லாத நோக்கத்திற்காகத் தொகுக்கப்பட்டு, அரசிடம் இருந்த ஒரு காகிதப் பதிவேடு சில நாட்களுக்குள் இலக்கு வைக்கப் பயன்பட்டது. காகிதம் சில தடைகளை ஏற்படுத்தியது, ஏனெனில், அனலாக் பதிவுகளை வன்முறையாக மாற்ற மனித உழைப்பு தேவைப்பட்டது. மத்திய களஞ்சியத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள டிஜிட்டல் அடையாளங்கள் இலங்கையின் எந்த இடத்திலிருந்தும் மில்லிசெகண்டுகளில் அதே தரவை வழங்கிவிடும். டிஜிட்டல் மயமாக்கல் விரோத எண்ணத்தை உருவாக்குவதில்லை. ஆனால், இனவெறியும் துரோகமும் விரைவாக எதைச் சாதிக்க முடியுமோ அதைக் கட்டுப்படுத்திய தடைகளை அது நீக்குகிறது.
மார்க்-ஆண்ட்ரே (Marc-André), உங்களையும், ஐ.நா அமைப்பையும் நேரடியாக, மரியாதையுடன் நான் உரையாட அனுமதியுங்கள்.
பன்முக நிறுவனங்கள் தங்கள் தலைமையின் உரைகளில் உரிமைகளை ஊக்குவிக்க முடியாது, அதே நேரம் ஆங்கிலம் மட்டுமே கொண்ட வரைவுகளையும், அபத்தமான ஐந்து நாள் ஆலோசனைகளையும் கொண்டு செல்ல முடியாது. முக்கியமான தேசிய, டிஜிட்டல் பொதுக் கட்டமைப்பை வடிவமைக்க உதவும் ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டு, தொடக்க விழாக்களைக் கொண்டாடி, தழுவல் நடவடிக்கைகளுக்கு நிதியளித்துவிட்டு, உரிமைகள் மீறப்படும்போது இந்த அமைப்புகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதை அரசாங்கம் மட்டுமே தீர்மானிக்கும் என்ற கூற்றுகளுக்குப் பின்னால் பின்வாங்க முடியாது. நிதி, தொழில்நுட்ப உதவி என எது வந்தாலும் பணமும், முறையும், அதிகாரமும் ஒருபோதும் நடுநிலையானவை அல்ல. சட்டங்களும் அமைப்புகளும் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கின்றன என்பதை ஆய்வு செய்ய நிறுவன மறுப்பும், அறியாமையும் பாகுபாடு, இனவெறி, கண்காணிப்பு மற்றும் வன்முறைக்கு முற்றிலும் உடந்தையாக இருப்பதாகும்.
டிஜிட்டல் உருமாற்றத் திட்டத்திற்கு உலக வங்கியின் 50 மில்லியன் டாலர் நிதியுதவியை இந்த விடயத்தில் நினைவுகூர்வது மதிப்புமிக்கது. சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக பல தசாப்தகால இரத்தவெறி பிடித்த வன்முறையைக் கொண்ட ஒரு நாட்டில், போருக்குப் பிந்தைய உரிமைகள், ஆளுகை, நிறுவனம் மற்றும் ஜனநாயகப் பற்றாக்குறைகளுடன், ‘பயோமெட்ரிக்’ அடையாள கட்டமைப்பு மற்றும் தேசிய தரவு பரிமாற்றத்தை உருவாக்கும் ஒரு திட்டத்திற்கு வங்கியானது இதன் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூக அபாயத்தைக் “குறைவு” என மதிப்பீடு செய்தது ஆச்சரியமளிக்கிறது. வங்கியின் திட்டத் தகவல் ஆவணத்தில் உரிமைகள் பற்றிய எந்தக் குறிப்பும் இல்லை, மேலும் அது தனது சொந்தப் பங்கை வெறும் நிதியுதவி, ஆலோசனை மற்றும் மேற்பார்வை மட்டுமே என்று விவரிக்கிறது.
இதை நான் திட்டமிட்ட “பொறுப்பற்ற தன்மை” என்று அழைக்கிறேன். மேலும் வங்கியின் மேற்பார்வைக் கருவிகள் நோக்கத்திற்கு ஏற்றதாக இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. கீழ்நிலைப் பகுதியில் யார் வாழ்கிறார்கள் என்பதை மாதிரியாகக் கொள்ளாமல் ஒரு அணையைக் கட்ட நிதி வழங்காத ஒரு நிறுவனம், அது எவ்வாறு நிர்வகிக்கப்படுகிறது என்று கேட்காமல் ஒரு தரவுப் பரிமாற்றத்திற்கு நிதியளிக்கக் கூடாது.
இது கடினமாக இருக்கக்கூடாது, தற்போது மூலோபாயங்கள், வரவு செலவுத் திட்டங்கள், கொள்முதல், மேற்பார்வை மற்றும் சட்டமூல அறைகளில் முற்றிலும் இல்லாத உரிமைகளுக்கான முக்கியத்துவம் மட்டுமே தேவைப்படுகிறது.
இலங்கையில் கட்டியெழுப்பப்பட்டு வரும் இந்த டிஜிட்டல் கண்காணிப்பு அமைப்பு (Digital Panopticon) எந்தவகையிலும் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒன்று அல்ல. வரவுசெலவுத் திட்ட அறிக்கைகள், வர்த்தமானி அறிவித்தல்கள், சட்டமூலங்கள், உத்தியோகபூர்வ அறிக்கைகள், ஜனாதிபதி மற்றும் அமைச்சர்களின் உரைகள் அத்துடன் கொள்முதல் அறிவித்தல்கள் ஊடாக இந்த ஆபத்து தெளிவாகப் புலப்படுகிறது.
எதிர்காலத்தில் வரலாறு இந்த நிறுவனங்களிடம், அவர்கள் அறிந்தோ அறியாமலோ இந்தப் பாதிப்பிற்கு ஆதரவளித்தார்களா என்று கேட்காது; ஆபத்து தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தும் அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்றே கேட்கும். அர்த்தமுள்ள மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு வழிமுறைகளை நடைமுறைப்படுத்தாமல், கண்மூடித்தனமாக நிதியுதவிகள், ஆலோசனைகள் மற்றும் சட்டபூர்வ தன்மையை வழங்கும் சர்வதேச நிறுவனங்கள், வெறும் பார்வையாளர்களாக அல்லாமல், இந்த அடக்குமுறை டிஜிட்டல் கண்காணிப்பு அமைப்பினதும் கடுமையான சட்டக் கட்டமைப்பினதும் ‘கூட்டு வடிவமைப்பாளர்களாகவே’ (Co-architects) வரலாற்றில் இடம்பெறுவர்.
ஆசிரியர் குறிப்பு: கலாநிதி சஞ்சன ஹத்தொடுவவால் ஆங்கில மொழியில் நிகழ்த்தப்பட்ட இந்த உரை, செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தி தமிழ் மொழிக்கு மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு பின்னர் திருத்தப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தமிழ் மொழியாக்கத்தை வாசிப்பதில் ஏதேனும் சிரமம் ஏற்பட்டால், தயவுசெய்து அதன் மூல ஆங்கில உரையைப் பார்வையிடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.