மீண்டெழும் வகுப்பறைகள்: ஜப்பானின் ‘கக்கோ-சைக்காய்’ மாதிரியில் இலங்கையின் கல்வி மீட்சி

Photo, SELVARAJA RAJASEGAR

2025 நவம்பர் 27 அன்று இலங்கையைத் தாக்கிய டித்வா சூறாவளி, நவீன இலங்கையின் வரலாற்றில் கல்வித்துறை சந்தித்த மிகப்பாரிய பின்னடைவாகும். இது ஒரு தற்காலிக இயற்கைச் சீற்றம் என்பதற்கும் அப்பால், இலங்கையின் கல்வி உட்கட்டமைப்பில் நிலவும் நீண்டகாலக் குறைபாடுகளைத் தோல் உரித்துக் காட்டியுள்ளது. நாடு முழுவதும் உள்ள 10,000 க்கும் மேற்பட்ட பாடசாலைகளில், சுமார் 1,200 பாடசாலைகள் நேரடிப் பாதிப்புக்குள்ளாகியுள்ளன. இதில் கட்டடச் சிதைவுகள், மின்சாரம் மற்றும் நீர் விநியோகத் துண்டிப்பு, மற்றும் கற்றல் உபகரணங்களின் அழிவு என்பன பாரிய சவால்களாக உருவெடுத்துள்ளன. அனர்த்தத்திற்குப் பிந்தைய சூழலில், பாடசாலைகளை மீண்டும் திறப்பது என்பது வெறும் கதவுகளைத் திறப்பது மட்டுமல்ல; அது சிதைந்து போயுள்ள மாணவர்களின் மன உறுதி மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதாகும். இந்த இக்கட்டான சூழலில், அனர்த்தங்களை எதிர்கொள்வதில் உலகிற்கே முன்னோடியாகத் திகழும் ஜப்பானின் ‘கக்கோ-சைக்காய்’ (Gakko – Saikai) எனப்படும் ‘பாடசாலைகளை மீண்டும் தொடங்குதல்’ என்ற மூலோபாயம், இலங்கை முழுமைக்குமான ஒரு தேசியத் தீர்வுத் திட்டமாக முன்வைக்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகும்.

‘கக்கோ-சைக்காய்’ மாதிரியின் தத்துவார்த்தப் பின்னணி

ஜப்பானியக் கல்வி முறையில் பாடசாலைகள் என்பவை வெறும் அறிவு போதிக்கும் இடங்கள் மட்டுமல்ல; அவை ஒரு சமூகத்தின் ‘இதயம்’ (Heart of the Community) எனக் கருதப்படுகின்றன. ‘கக்கோ-சைக்காய்’ என்பது அனர்த்தம் நிகழ்ந்த 72 மணிநேரத்திற்குள் பாடசாலை நடவடிக்கைகளை ஏதோ ஒரு வடிவில் மீண்டும் தொடங்குவதை இலக்காகக் கொண்டது. அனர்த்தத்தினால் வீடுகளை இழந்த மாணவர்கள், உறவினர்களைப் பிரிந்த துயரத்தில் இருக்கும் பிள்ளைகள் ஆகியோருக்குப் பாடசாலை என்பது ஒரு ‘பாதுகாப்பான புகலிடம்’ (Safe Haven) என்ற உணர்வை வழங்குகிறது. ஜப்பானின் 2011 நிலநடுக்கத்தின் போது, கட்டடங்கள் இடிந்து கிடந்த நிலையிலும், தற்காலிகக் கூடாரங்களில் பாடசாலைகள் தொடங்கப்பட்டன. இது மாணவர்களுக்கு ‘வாழ்க்கை இயல்பு நிலைக்குத் திரும்புகிறது’ என்ற நம்பிக்கையை வழங்கியது. இலங்கையில் டித்வா சூறாவளிக்குப் பிறகு, பாடசாலைகள் நீண்டகாலமாகப் பாதுகாப்பு முகாம்களாக முடங்கிக் கிடப்பது, மாணவர்களின் கற்கும் ஆர்வத்தைக் குறைப்பதுடன், சமூகப் பொருளாதார இடைவெளியையும் அதிகரிக்கச் செய்கிறது. எனவே, ஜப்பானிய மாதிரியைப் பின்பற்றி, பாடசாலைகளை விரைவாக மீளமைப்பது தேசிய முன்னுரிமையாக மாற வேண்டும்.

இலங்கையின் உட்கட்டமைப்புச் சவால்களும் சர்வதேசத் தரநிலைகளும்

இலங்கையின் பாடசாலைக் கட்டடங்கள் பெரும்பாலும் ஒரே மாதிரியான வடிவமைப்பைக் கொண்டவை; அவை அந்தந்தப் பிரதேசத்தின் அனர்த்த அபாயங்களைக் (வெள்ளம், நிலச்சரிவு, சூறாவளி) கருத்தில் கொண்டு கட்டப்பட்டவை அல்ல. ஜப்பானில், பாடசாலைக் கட்டடங்கள் அனர்த்த காலங்களில் ‘வெளியேற்ற மையங்களாக’ (Evacuation Centres) மாற்றப்பட வேண்டும் என்பதை முன்னரே திட்டமிட்டு, அவற்றுக்குத் தேவையான மேலதிக நீர்ச் சேமிப்புத் தொட்டிகள், சூரிய சக்தி மின்சாரம் மற்றும் கழிப்பறை வசதிகளைக் கொண்ட ‘அனர்த்தத் தடுப்புக் கட்டடங்களாக’ (Disaster-Resilient Buildings) உருவாக்குகின்றனர். இலங்கையில் டித்வா சூறாவளியின் போது, பாடசாலைகளில் தங்கியிருந்த இடம்பெயர்ந்த மக்கள் பெரும் சுகாதாரச் சீர்கேடுகளை எதிர்கொண்டனர். இதற்குக் காரணம், நமது பாடசாலைக் கட்டடங்கள் பேரிடர் காலத் தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்யும் வகையில் வடிவமைக்கப்படாமையே ஆகும். இனிவரும் காலங்களில், இலங்கையின் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் அனர்த்த அபாய வலயங்களை அடையாளம் கண்டு, அந்தந்தப் பகுதிகளுக்கேற்ற பிரத்யேகக் கட்டடக்கலை நுட்பங்களை (உதாரணமாக: வெள்ளப் பாதிப்பு பகுதிகளில் தூண்-அடிப்படை கட்டடங்கள்) ஜப்பானியத் தரத்திற்கு அமைய மாற்றியமைக்க வேண்டும்.

உளவியல் மீட்சி: மாணவர்களின் மனநலப் பாதுகாப்பு

பேரழிவின் போது கட்டடங்களை விட மாணவர்களின் மனங்களே அதிகம் சிதைகின்றன. டித்வா சூறாவளியைத் தொடர்ந்து ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் ‘அனர்த்த அதிர்ச்சி’ (Post-Traumatic Stress Disorder – PTSD) பாதிப்புக்கு உள்ளாகியுள்ளனர். ஜப்பானிய மாதிரியில், பாடசாலை மீண்டும் திறக்கப்பட்ட முதல் சில வாரங்கள் பாடங்கள் நடத்தப்படுவதில்லை; மாறாக, மாணவர்களின் மன அழுத்தத்தைப் போக்கும் விளையாட்டுகள், கலைச் செயல்பாடுகள் மற்றும் குழு உரையாடல்கள் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகின்றன. பின்லாந்து போன்ற வளர்ந்த நாடுகளும் ‘Trauma-Informed Pedagogy’ (அதிர்ச்சி-அறிந்த கற்பித்தல்) முறையை வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்துகின்றன. இலங்கையில், பாடசாலைகள் மீளத் திறக்கப்படும்போது, ஆசிரியர்கள் வெறும் கற்பிப்பவர்களாகத் திகழாமல், உளவியல் ஆலோசகர்களாகவும் (Counselors) மாற வேண்டும். இதற்கான முறையான பயிற்சிகளை ஜப்பானிய நிபுணர்களின் ஒத்துழைப்புடன் தேசியக் கல்வி நிறுவகம் (NIE) வழங்க வேண்டும். மாணவர்களின் மனநலம் சீரானால் மட்டுமே கற்றல் செயல்பாடுகள் பலனளிக்கும் என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

டிஜிட்டல் சமத்துவமும் தடையற்ற கல்வியும்

டித்வா சூறாவளி போன்ற அனர்த்தங்களின் போது பௌதீக ரீதியாகப் பாடசாலைகள் துண்டிக்கப்படும் சூழலில், கல்வி தடைப்படாமல் இருக்க டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் இன்றியமையாதது. எஸ்தோனியா போன்ற நாடுகள் ‘Digital-First’ கல்வி முறையை அமுல்படுத்தி, அனர்த்த காலங்களிலும் தடையற்ற கல்வியை உறுதி செய்கின்றன. இலங்கையில் ‘இணைய இடைவெளி’ (Digital Divide) ஒரு பெரும் சவாலாக உள்ளது; குறிப்பாக கிராமப்புற மற்றும் தோட்டப் பாடசாலை மாணவர்கள் இணைய வசதி இன்றிப் பாதிக்கப்படுகின்றனர். ஜப்பானில் ‘GIGA School’ திட்டத்தின் மூலம் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் ஒரு கணினி மற்றும் தடையற்ற இணையம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இலங்கை அரசாங்கம், அனர்த்தக் காலங்களில் இலவசத் தரவுப் பொதிகளை (Free Data) வழங்குவதுடன், இணையம் இல்லாமலேயே இயங்கக்கூடிய ‘Offline Digital Content’ சாதனங்களை விநியோகிக்க வேண்டும். இது அனர்த்த காலங்களில் மட்டுமல்லாமல், சாதாரண காலங்களிலும் இலங்கையின் கல்வித் தரத்தைச் சர்வதேச மட்டத்திற்கு உயர்த்த உதவும் ஒரு முதலீடாகும்.

கொள்கை மாற்றமும் சட்ட ரீதியான வலுவூட்டலும்

வெறும் திட்டங்கள் மட்டும் போதாது; அவை சட்ட ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். இலங்கையில் 2018ஆம் ஆண்டின் 30ஆம் இலக்க பிரதேச சபைகள் (திருத்தச்) சட்டம் போன்ற சட்டங்கள், உள்ளூர் மட்டத்தில் பாடசாலைகளின் உட்கட்டமைப்பை மேம்படுத்த உள்ளூராட்சி மன்றங்களுக்கு அதிகாரம் வழங்குகின்றன. இருப்பினும், இவை முறையாக அமுல்படுத்தப்படுவதில்லை. ஜப்பானில், ‘Disaster Countermeasures Basic Act’ என்ற சட்டம், பாடசாலைகளின் மீட்சிக்கான நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் பொறுப்புக்கூறலைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. இலங்கை அரசாங்கம் ஒரு ‘தேசிய கல்வி அனர்த்த முகாமைத்துவக் கொள்கையை’ (National Policy on Education in Emergencies) உருவாக்கி, ஒவ்வொரு பாடசாலைக்கும் ‘அனர்த்த மீட்சி நிதி’ (School Disaster Recovery Fund) நேரடியாகச் சென்றடைவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். இது அரசியல் தலையீடுகள் இன்றி, தேவைப்படுபவர்களுக்கு உடனடியாக உதவி கிடைக்க வழிவகுக்கும்.

முடிவுரை

டித்வா சூறாவளி என்பது ஒரு துயரம் மட்டுமல்ல; அது இலங்கையின் கல்வி முறையைச் சீரமைப்பதற்கான ஒரு ‘அழைப்பு’ (Wake-up call) ஆகும். ஜப்பானின் ‘கக்கோ-சைக்காய்’ மாதிரி நமக்குச் சொல்லும் அடிப்படை உண்மை இதுதான்: மீட்சி என்பது இழந்ததைப் பழையபடி அப்படியே உருவாக்குவதல்ல (Build Back), மாறாக முன்னைய நிலையை விடவும் வலிமையானதாக உருவாக்குவதாகும் (Build Back Better). இலங்கையின் பாடசாலைகள் வெறும் கட்டடங்களாக மட்டும் இல்லாமல், மாணவர்களின் கனவுகளைக் காக்கும் அரண்களாக மாற வேண்டும். அனர்த்தங்களை எதிர்கொள்ளத் தெரிந்த, தொழில்நுட்ப ரீதியாக வலுவான, உளவியல் ரீதியாகத் திடமான ஒரு புதிய தலைமுறையை உருவாக்குவதே டித்வா நமக்கு விட்டுச் சென்றிருக்கும் கடமையாகும். சர்வதேச அனுபவங்களையும், உள்ளூர் ஆற்றலையும் இணைப்பதன் மூலம், இலங்கை முழுமைக்குமான ஒரு பாதுகாப்பான கல்வி எதிர்காலத்தை நாம் நிச்சயம் உறுதி செய்ய முடியும்.

அருள்கார்க்கி